شريح بن عبداللَّه متحد باشد ولى دليل قطعى بر آن در دست نيست . شريف بن حارث در ميان منابع كهن نامى از او ديده نمىشود . تنها برخى از متأخرين وى را از ياران امام حسين عليه السلام قلمداد كرده و نوشته‌اند : در روز عاشورا پس از عبداللَّه و عبدالرحمن غفارى ، شريف همراه برادرش ، مالك ، با دلى محزون و چشمى گريان به خدمت امام حسين عليه السلام رسيد . امام عليه السلام به آنها فرمود : با اين‌كه شما از شجاعان روزگار هستيد چرا گريه مىكنيد ؟ در پاسخ گفتند : چگونه نگرييم در حالى كه دشمن شما را محاصره كرده و ما نيز قدرت دفاع نداريم . امام حسين عليه السلام فرمود : خدا به شما جزاى خير دهد كه ما را يارى مىكنيد ؛ آن دو به ميدان شتافتند و در چند حمله ، هفتصد سواره [ ؟ ] از دشمن را به هلاكت رسانده و خود نيز به فيض شهادت نائل گشتند . « 1 » در گزارشى آمده است : پس از شهادتشان ، دست‌هاى آنان را در ميدان ، قطعه قطعه و روى هم يافتند . « 2 » شعبة بن حنظلهء تميمى از احوال زندگانى او جز دوران حضور در كربلا اطلاعى در دست نيست و بنابر نسبتش ( تميمى ) به احتمال از قبيلهء تميم مىباشد . « 3 » وى در روز عاشورا پس از خالد بن عمرو ازْدى به ميدان رفت و رجز ذيل را قرائت كرد : صَبْراً عَلى الأسيافِ وَالأسِنَّةِ * صَبْراً عليها لِدخولِ الجنّةِ وَحورَعَيْنِ ناعماتٍ حَسَنة * لِمَنْ يُريدُ الْفوزَ لا بالظِّنَّةِ يا نفسُ لِلراحَةِ فَاحْمِدَنْهُ * وَفى طِلابِ الْخَيْرِ فَارْغَبَنَّهْ كسى كه خواهان بهشت ، حوريان نازپروردهء زيبا و رستگارى است بايد در برابر شمشيرها و نيزه‌ها بردبار باشد نه اين‌كه به تلاش اندك اكتفا كند . اى جان ! براى آسودگى و سلامتى سپاسگزارى كن و براى به دست آوردن خوبى راغب باش .

--> ( 1 ) . اسرارالشهادات ، ج 2 ، ص 295 ؛ جواهرالايقان ، ص 95 ، تذكرة الشهدا ، ص 139 . ( 2 ) . اسرار الشهادات ، همان‌جا ؛ جواهرالايقان ، همان‌جا . ( 3 ) . الانساب ، سمعانى ، ج 1 ، ص 478 .